Smaugy’s Plek

Smaugy's Plek is de website van fotograaf Eddie Meijer. Specialiteit ligt op het gebied van portret- en modelfotografie. Daarnaast maakt hij geregeld uitstapjes naar andere onderwerpen. Eddie Meijer werkt vanuit Oude Tonge.
Model? Vraag naar de mogelijkheden om samen te werken!

Aan de oever van de Amazone
 
Voor natuurfotografie zijn altijd je lenzen te kort. Ook als je 12 kilo aan fotospullen meezeult door de jungle. En voor die killer foto op het juiste moment zit net de verkeerde lens op de camera. Helaas dus geen zoetwaterdolfijnen of brulapen. Toch is het gelukt heel wat dieren vast te leggen, soms wel een beetje vaag en korrelig omdat de omstandigheden niet ideaal waren. Maar de watervogel die een enorme vis naar binnen werkt, het kleinste aapje ter wereld,  ’s werelds grootste waterlelie  en de prehistorische stinkvogel (houatzin) zijn er gelukkig wel redelijk scherp opgekomen. De opnames zijn gemaakt in het Allpahuayo-Mishana nationaal park, Peru, vanuit het alleen per boot of vliegtuig bereikbare Iquitos nog dik 2 uur varen stroom opwaarts de Amazone op.

Een potje seks
Lima, de hoofdstad van Peru, staat niet echt bekend als een grote toeristentrekker. Toch is dat niet helemaal terecht. In het oude centrum zijn best interessante plekken te vinden. De stad is ook de vestigingsplaats van museo Largo. Hier is een prachtige collectie kunst te vinden uit de tijd voordat Spanjaarden het land binnen vielen. Er zijn voorwerpen van de Inca’s maar ook van andere indianenvolken o.a. van de Moche die, tussen 100 en 700 nChr, in dit deel van Zuid Amerika woonden. Naast gebruiksvoorwerpen en juwelen heeft het museum ook een uitgebreide verzameling erotisch aardewerk van dit volk. Zoals bij veel van de indianenvolken weten ze ook bij deze voorwerpen van de Moche niet het verhaal dat erbij hoort. Waren het religieuze voorwerpen, was het voorlichtingsmateriaal (de meeste potjes laten een vorm van seks zien die niet tot voortplanting leidt) of is het een uiting van humor? Wie het weet mag het zeggen.

Tilques

Noord Frankrijk wordt door de meeste vakantiegangers overgeslagen onderweg naar Cote d’Azur, Spanje of het Verenigd Koninkrijk. En dat is jammer. In deze streek waar WO I ook na 100 jaar nog steeds behoorlijk aanwezig is, liggen hele leuke dorpen en stadjes. Tilques bijvoorbeeld of het grotere provinciestadje Sint Omaars.


Schiermonnikoog

Alle waddeneilanden zijn mooi maar Schiermonnikoog is wel een van de mooiste. Lekker rustig zonder auto’s (uitgezonderd feestdagen met mooi weer 😉 ) Eén dorpje, lekker overzichtelijk, maar wel twee vuurtoren. En vogels, heel veel vogels.


Krakau

Laatste keer in Polen kwamen we met een hond terug. Die schattige Golden Retriever pup van toen is inmiddels al weer bijna twee jaar dood. Ook toen bezochten we Krakau, stad in oost Europa die aan Praag doet denken, maar dan kleiner. En Auschwitz, een groter contrast met Krakau is bijna niet denkbaar. Het concentratiekamp was eigenlijk de aanleiding voor dit tweede bezoek aan de regio. De kinderen waren de eerste keer zo klein dat ze zich er niet veel meer van herinnerden en ze het graag nogmaals wilden zien. Het kamp maakte indruk, zeker in deze koude februaridagen.  Onvoorstelbaar dat honderdduizenden mensen hier in hun gestreepte pyjama’s hun laatste dagen hebben doorgebracht. 


My home is my castle

Voor een aantal Schotse kasteelheren was deze uitspraak de sleutel om te voorkomen dat uit geldnood hun “castle” tot een ruïne zou vervallen waarop ze besloten hun “home” aan te bieden op Airbnb of meer traditioneel Brits als B&B. Glenmore castle is hier een mooi voorbeeld van. Als  je kasteel echt beroemd is, zoals Eilean Donan Castle,  volstaat de status van museum om je grootonderhoud mee te bekostigen.


Wakers over zee

Zoals de telefooncel en de brievenbus langzaam hun beste tijd hebben gehad, nadert ook het einde van de vuurtoren. Het beroep van vuurtorenwachter is inmiddels zo goed als uitgestorven. De torens staan er nog en meestal brandt ook het licht nog. Wel hebben GPS en andere moderne communicatie- en navigatiemiddelen de eeuwenoude taak om schepen veilig langs de kust en naar de haven te loodsen,  goeddeels overgenomen. De langgerekte kust van Schotland kent vele vuurtorens. Misschien niet meer heel functioneel maar aan schoonheid nog niets inboetend.  


Schotse hooglanden

Tijdens mijn studententijd in de jaren tachtig zag je op Rotterdam-Zuidplein regelmatig oudere dames in klederdracht wachten op de bus terug naar Zeeland. Ik woon inmiddels zelf al een aantal jaren richting het Zeeuwse en heb eigenlijk nog nooit iemand “in het wild” in klederdracht rond zien lopen. Eind zeventiger jaren was mijn eerste bezoek aan de Highlands. Mannen in kilt kwam je met regelmaat op straat tegen. In de afgelopen drie weken, bij het opnieuw doorkruizen van Schotland, waren de mannen in rok op één hand te tellen en stonden ze er op één na allemaal om de toeristen te plezieren. De uitzondering op de regel nam met ons de veerboot naar Skye, zonder twijfel een van de mooiste eilanden van Schotland. Je vindt hem terug in de diashow. De ruigheid van het landschap en de ongerepte natuur zijn de afgelopen veertig jaar gelukkig helemaal niets veranderd.


Oude auto’s en revolutie

Na vier jaar weer terug op Cuba. Fidel is niet meer, voorzieningen voor toeristen worden geleidelijk aan beter en duurder. Veel is ook hetzelfde gebleven. Nog steeds overal afbeeldingen van Che Guevara en Castro, veel klassieke oude auto’s in het straatbeeld en internet blijft een uitdaging. In 2013 Havana en de westkant van het eiland bezocht, nu het middengedeelte met Trinidad als hoogtepunt. Aan de oostkant niet toegekomen. Mooi excuus om over een aantal jaren ook Santiago de Cuba en omgeving te gaan verkennen.

Klik HIER voor uitgebreide fotoselectie in filmpje.